Kerpiçleri yıkılmış bir ev
Senden geriye
Öyle gidişler vardır ki
Tanımlanamaz
Geriye yokluğun kalır
Ve artık yokluğun da gidiyor
Haykırıyor yalnızlıklar
Gözpınarları kuruyor
Esen rüzgar getiriyor yokluğunu geri
Mezralardan yankılanıyor kokun
Kaç çocuk ölüyor gidişinde
Eriyor bedenler inceden
Bedeller veriliyor ardından
Çok şey değişti
Yürüdüğümüz kırlar yok artık
Binalar dikiyorlar
Gözlerinle öptüğün yerde
Ben kalıyorum geriye
Bedenim soğuk
Yalnız
Gülüşlerini saklıyorum gülüşlerimde
İyi ki geçtin yüreğimden
İzlerin belli oluyor
Ne çok görüyorlar bende seni
Yaşıyorum
Yaşatıyorum
Yoksun ama
Esiyorsun usulca
Görüyorum titriyor yapraklar..
         DERYA YILDIZ 
Paylaş