Kararmış

Kapkara

Bulutlu bir gökyüzünün altında

Günlerden bir gün

Yağmur yağdırıyor yine tanrılar

Yağmurun altında

İhtişamlı

Dev

Asmalı sarı konaklar

Karşıda

Karşısında

Delik çatısından

Şırıl şırıl

Su damlayan

Ezik büzük

Sıska gecekondular

Burada

Buz gibi kaldırımlarda

Bir salgın gibi yayılır yoksulluk

Her kondu da

Başköşeye kurulur

Bundan çocuklar

Bazen aç uyur

 

 

 

Onlar

Sabah sekiz akşam yedi

Tüm çabaya rağmen

Açlıktan nefesi kokanlar

Hep birlikte

O çocuklarla

Bu kondularda

Yaşarlar

Onlar çalışır

Çalıştıkça onlar

Gecekondular zayıflar

Sarı asmalı konaklarda

Baloda dans başlar

Padişah sofralarında

Masada mezeye dönüşür

Uçan kuşun yuvası

Sudaki balığın yaşam alanı

Yani

Çığlık çığlığadır ömür

Acının ve iniltinin dili

Gözbebekleri istila etmiş

Yağmacı zamanlar başlatır

Bizimkiler

Gecekondudakiler

Yitirilen en son duygunun eşliğinde

 

 

Çalışırlar

Çalışırlar

Aç kalırlar

Yine çalışırlar

Fakat açlıktan

Kokmuş nefeslerinin

Artık kurtlandığının

Farkında bile değiller

Kaygısız bir günü ise

Ömürlerinde hiç görmemişler

Kim bilir

Ne güzel şeydir birlik

Olur ya

Gökte bakır rengi bir kızıllık başlar

İşte o zaman

Yaşamak

Ölümden

Konuşmak

Suskunluktan

Sevinç

Acıdan

Daha yüce olmaz mı?

Ve şairin dediği gibi

Kısa çöp uzun çöpten

Hakkını almaz mı?

 

Önder YILDIZ

Paylaş